|
Het Landbouwcasino sloot zich in 1901 aan bij
de Limburgse Landbouwbond. Vanaf dat moment was sprake van de Onderafdeeling Baarlo van den Limburgschen
Landbouwbond of kort gezegd de Boerenbond.
De Boerenbond steunde de stichting van de Baarlose boerenleenbank. Deze werd in 1902 opgericht.
Het bestuur werd gevormd door de heren Theodoor Görtz, Henri Hilkens, Johannes Berden, Jos Görtz,
Frans Stappers en Jos Brueren.
De boerenleenbank verzamelde de spaargelden van de leden om daaruit te voorzien in de behoefte aan krediet.
De bank was aangesloten bij de Eindhovense Coöperatieve Centrale Boerenleenbank, die
in de praktijk van katholieke signatuur was. De bank verschafte de agrarische bevolking tegen gunstige
rentetarieven leningen. De bank werd bestuurd door de eigen leden en ging uit van het principe van
'onbezoldigd beheer'. Alleen de kassier ontving een geringe vergoeding. Jos Brueren was de eerste kassier.
Hij hield iedere zondagochtend tot een kwartier na de Hoogmis zitting in het schoollokaal aan de Markt.
Jos Brueren werd opgevolgd door Jean Holtackers (1903-1915) en Peter van Tegelen (1915-1945).Peter hield kantoor
aan huis op de Kiéje.
Door een verdere mechanisatie van de landbouw nam de werkgelegenheid in de tweede helft van de 19e eeuw in deze sector af.
De terugloop werd nog eens versterkt door de landbouwcrisis van 1880. Veel jongelui zochten als alternatief, werk
in de kleiwaren- en metaalverwerkende industrie in Tegelen en Duitsland. De arbeidsverhoudingen veranderden
door de opkomst van het grootbedrijf. De aanschaf van nieuwe machines zorgde ervoor dat het
werktempo in de fabrieken sterk werd opgevoerd. De lonen stonden daarbij in geen verhouding met de
geleverde arbeidsprestatie met het gevolg dat er onder de arbeiders een groeiende ontevredenheid ontstond
over de arbeidsomstandigheden. De katholieke kerk richtte antisocialistische belangenverenigingen op die
de belangen van de arbeiders behartigden en die de verbetering van lonen en arbeidsomstandigheden bevorderden.
Ook ondersteunde ze de oprichting van Verbruikerscoöperaties.
Naar het Tegelse voorbeeld werd ook in Baarlo een Coöperatieve
Verbruikersvereniging opgericht met de naam Eigen Hulp. De oprichting vond plaats in 1910 en in
het bestuur hadden ondermeer de heren Van den Eertwegh, Tercken, Coopmans (Soeterbeek) en Beurskens
(Koesdonkerveldweg) zitting. Piet Nillesen (Nelesse Piet) was één van de pioniers en jarenlang
winkelchef. Met de oprichting van Coöperaties werd eveneens geprobeerd om een einde maken aan
het noodlottige afbetalingssysteem waardoor veel gezinnen in moeilijkheden waren geraakt.
De producten van de Baarlose Coöperatie Eigen Hulp werden ingekocht bij de Handelskamer (HAKA) te Rotterdam.
Deze producten konden alleen tegen contante betaling worden verkregen, tegen een billijke prijs.
De oprichting van coöperaties werd met argusogen gevolgd door de plaatselijke middenstand. Het eerste
winkeltje van de coöperatie was gevestigd bij de familie Wolters aan de Rijksweg Zuid. Daarna achtereenvolgens
in de panden van de familie Van Bergen en Jan Peeters in de Grotestraat. Onder de bezielende leiding van
Herman van den Eertwegh werd de Verbruikersvereniging in 1929/1930 uitgebreid met een afdeling confectie
en een bakkerij.
|
|
